Monika Makowska

Pedagog, absolwentka studiów magisterskich na kierunku pedagogika na Uniwersytecie Szczecińskim, w trakcie jednolitych studiów magisterskich na kierunku psychologia.

Ukończyła kurs podstawowy psychoterapii systemowej w Wielkopolskim Towarzystwie Terapii Systemowej atestowany przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne. Poszerza swoje kwalifikacje w ramach dalszych szkoleń – w trakcie rekrutacji na kurs zaawansowany, superwizje.

Swoje doświadczenie w pracy z klientem (dziećmi, młodzieżą i dorosłymi) zdobywała prowadząc konsultacje, indywidualne zajęcia terapeutyczne oraz organizując warsztaty dla dzieci szkół i przedszkoli z zakresu przeciwdziałania przemocy, radzenia sobie ze stresem, w sytuacji konfliktu, komunikacji, poczucia własnej wartości czy technik uczenia się. Pełniąc funkcję kuratora społecznego w wydziale karnym, przewodząc w Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i współpracując w zespołach interdyscyplinarnych ds. przeciwdziałania przemocy. Również jako diagnosta w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej i Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie.

Swoje zainteresowania zawodowe kierunkuje wokół psychosomatyki. Stale podnosi swoje kwalifikacje poprzez udział w szkoleniach, warsztatach, konferencjach i doświadczeniach własnych w tym zakresie – pracuje metodami dr Svetlany Masgutowej – terapia neurotaktylna, integracja odruchów posturalnych i dynamicznych, archetypy rozwoju ruchowego; jest w trakcie kursu terapii czaszkowo – krzyżowej i Polarity.

  • Oferuje konsultacje, psychoterapię indywidualną dzieci, młodzieży, osób dorosłych, par i rodzin zmagających się z kryzysem.
  • Oferuje wsparcie osobom oczekujących dziecka, będącym w połogu, a także mającym dzieci w każdym wieku rozwojowym, ze szczególnym uwzględnieniem osób sprawujących opiekę nad dzieckiem z wyzwaniami rozwojowymi (niepełnosprawność, choroby przewlekłe, trudności w nauce, zachowaniu czy emocjach).
  • Licencjonowany diagnosta i terapeuta INPP (Institute for Neuro – Physiological Psychology) dojrzałości neuromotorycznej, czyli skutków niedojrzałości w funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego widocznymi w trudnościach w uczeniu się, funkcjonowaniu emocjonalnym i zachowaniu.  Metoda identyfikuje i ocenia oznaki niedojrzałości neuromotorycznej u dzieci i dorosłych. Wskazaniami do diagnozy (i ewentualnie terapii) metodą INPP mogą być m.in. lęki, choroba lokomocyjna, trudności w nauce (czytania, pisania, matematyki), zaburzenia integracji sensorycznej, problemy w rozwoju mowy i artykulacji, obniżona zdolność koncentracji i utrzymania uwagi, problemy z moczeniem nocnym powyżej 5 -go roku życia, nadaktywność werbalna, zaburzenia koordynacji ruchowej i równowagi, itd. Interwencja terapeutyczna polega na codziennym wykonywaniu indywidulanie dobranych ćwiczeniach ruchowych.
Monika Makowska